HUYSUZ BALIĞIN ÖNERİLERİ

23 NİSAN KUTLU OLSUN...

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Sun, 22 Apr 2012 20:33:00 +0000

"Bugünün küçükleri, yarının büyükleridir."
"Küçük hanımlar, küçük beyler! Sizler hepiniz geleceğin bir gülü, yıldızı, bir mutluluk parıltısısınız! Memleketi asıl aydınlığa boğacak sizsiniz. Kendinizin ne kadar mühim, kıymetli olduğunuzu düşünerek ona göre çalışınız. Sizlerden çok şeyler bekliyoruz."
- Mustafa Kemal ATATÜRK

HER GEÇEN GÜN DAHA ÇOK ÖZLÜYORUZ ATAM...

BURALARDAYIM...

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Wed, 28 Mar 2012 19:20:00 +0000

Dershanedeydim haftalardır. En son bir Adana-Antakya gezisi ile taçlandırdım haftasonumu. 3 güne sığdırmaya çalıştım tüm sevdiklerimi ve geldim... Şimdi harıl harıl sınava hazırlanmam gerek.
Arada uğrayıp birşeyler yazmak istiyorum çok özledim sizleri...

Sevgiyle kalın...

BÜYÜDÜM MÜ ŞİMDİ BEN?

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Tue, 21 Feb 2012 19:33:00 +0000

Büyüdüm mü sahi ben?
Kocaman kadın mı oldum?
Rakama baksan kocaman, içimdeki pır pır eden kalbe baksan daha 5 yaşında gibi :)
Sırf nüfus cüzdanım 37 yaşında diye ben de öyle mi olmak zorundayım?
Yoksa pır pır eden kalbimin hala sokakta zıp zıp zıplayarak yürüyen ayaklarımın yaşında mıyım?

NESTLE SAHLEP...

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Wed, 25 Jan 2012 19:42:00 +0000

Çay kahve gibi içeceklerle hiç aram yoktur. Sahlebi ise ilk kez üniversitedeyken İstanbul'da kız kulesinin önünde içtim. O gün bugündür de sıcak çikolata ile birlikte en sevdiğim sıcak içecektir kendisi. O yüzden evimizden de eksik olmaz. Bozulmasın diye değişik markaların tek kişilik olanlarını alırken rafta Nestle Sahlep görünce bir de bunu deneyeyim dedim.

Ben sahlebi hep aynı kupa bardakta içerim. Diğerlerine göre bunun kıvamı daha az yoğun. Onun için sütü biraz daha az koymanızı tavsiye ederim. Tadı gayet güzel. Üzerine mis gibi tarçın ve birkaç tane de damla çikolata ekleyince tadına doyum olmuyor.

PS: Resimlerin görüntü kalitesinin kusuruna bakmayın. Fotograf makinamda bir sorun var. Onun için IPHONE ile çektim resmi .

KIRMIZIIIIIII...

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Sun, 15 Jan 2012 20:34:00 +0000

Bildiğiniz gibi son 1 yıldır ev ve işyerim farklı şehirlerde olduğundan her gün şehirlerarası yolculuk yapıyorum ve bu yaklışık 3.5 saat sürüyor. Bu süreçte en iyi arkadaşım canım IPHONE'um. Ancak geçen hafta yazıldığım bir kurs yüzünden günde en az 4 saat kursun web sitesine bağlanmam gerekiyor. ve malesef IPHONE bunun için yeterli gelmiyor. Ben de bu yüzden taşıması kolay olan Netbooklara yöneldim. Her alışverişimde olduğu gibi günlerce araştırdım, kullanıcı yorumlarını okudum ve bu güzellikte karar kıldım. Diğer markalara göre özellikleri çok daha iyi. Fiyat performans oranı gayet güzel. Ben 679 TL'ye 12 taksitle PC GOLD'dan aldım.İncelemek için TIK TIK ... Yanında 79 TL ye de Hırsızlığa, kırılmaya vs karşı sigorta satın aldım. Üstelik 1 yıl sonra bu ürünü geri vermek istiyorum dersem %40 kesinti ile ürünümü geri alma garantisi de var ki her şeyden çabuk sıkılan birisi olarak buna bayıldım.

Her ne kadar mor renk favorim olsa da bazı renkler bazı markalara yakışır. Misal Peugeot Marka arabada şeytan kırmızısı, Nissan Quashqai'de ise beyaz renk daha hoş durur. Şurada yazdığım King marka mutfak robotunun kırmızı tonu en hoşudur. Samsung'un da en çok kırmızı rengini severim. Taa yıllar önce aldığım telefonumdan sırf bu yüzden vazgeçemiyorum. Orası burası kırılmış da olsa seloteyple sarıp yine de kullanmaya devam ediyorum. Onun için netbook alırken olmazsa olmazlar listemin ilk başında KIRMIZI renk olması vardı.

Kırmızı olacak
Ekranı LED olacak
Işıklı ortamlarda da görüntüler net olacak
Şarjı uzun süre dayanacak
Pili en az 6 hücreli olacak
Hard Disk en az 320 GB olacak
Kamerası olacak (Beril'le chat yapmak için)
Fiyatı uygun olacak
Bonus'a taksit yapacak
Çantama sığacak :)
Ve bir dolu teknik detay

Ve işte tüm bu özelliklere uyan şekildeki yeni oyuncağımı bugün gittim aldım. İşletim sistemi Windows 7 Starter'ı hiç beğenmedim onun yerine XP kurarsam performası daha da artar diye düşünüyorum. Haftaya kursum başlamasını hevesle bekliyorum. Eğer bilgisayarla ilişkiniz profesyonel düzeyde değilse bu NETBOOK'u şiddetle öneriyorum.

YENİ YIL DİLEĞİM...

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Sat, 31 Dec 2011 18:34:00 +0000

Sevdiğim kim varsa, kendim de dahil, sevebileceğim herkes de dahil...

Sağlığı iyi olsun.Kalbi ritmini çalsın. Yanakları kiraz pembesi, dudakları bal olsun. Teni sıcak kalsın, enerjisi dışına taşsın. Ciğerlerinden nefes, midesinden gurultu, bacaklarından güç eksik olmasın. Kanı bol olsun, damarlarında dönüp dönüp dolaşsın.

Sevdikleriyle birarada olsun. Kolu kollarına değsin, gözü gözlerinin içine baksın. Lafları birbiriyle başlasın. Nesi varsa, bölüşücek biri olsun; nesi yoksa, bulup getiricek biri olsun. Bu birileri az ama öz olsun. Bazıları dünyada tek olsun. Sevgisinin tamamını harcasın. Harcasın ki, ona büyük bir miras kalsın.

Sevmekten bıkıp usanmayacağı biri olsun. Onun yeri ayrı olsun. Onu soysun, başucuna koysun ama yalan uydurmasın. O herşeyine, her haline tek tanık olsun. Bir hareketiyle güldüren, bir hareketiyle ağlatan olsun. Duyguların hepsi onda olsun. Kalbi buna teslim olsun. Bütün şarkılar onu anlatsın. Aşık olsun, sırılsıklam olsun. Kurumasın.

Yapmaktan bıkıp usanmayacağı bir işi olsun. Başarının gerçek adının bu olduğunu unutmasın. İbadet eder gibi, bu keşfini hergün yeniden kutlar gibi, onu yapıp dursun. Yaptıkça daha iyi yaptığını görsün. Daha iyi yaptıkça bunu başkaları da görsün. O başkalarının bunu gördüğünü, dış gözüyle görsün, iç gözüyle işine baksın.

Neşesi bol olsun.Kendini mutlu etsin, durduk yere neşelenmek nedir bilsin. İçinde birşey durup durup zıplasın. Duydukları, gördükleri onu gıdıklasın, kahkaha attırsın. Gürültü çıkarsın. Saçma şeyler söylesin. Çocuklukta en şımardığı ana, sık sık gidip gelsin. Nereye gidip geldiği bilinmesin.
Değiştirmek istedikleri değişsin.

İçte ve dışta, iyi günde ve kötü günde tadilat yapsın. Eskilerini atsın, ruhunu havalandırsın. Kapıda hep kamyonu dursun. Dilediği yere taşınsın. Kendinden taşınmak isterse, içindeki güç, dışındaki sevgi ona yardımcı olsun. Bileği, bütün alışkanlıklarıyla, bağımlılıklarıyla güreşsin.

Birşey ona sürpriz olsun. Günlerinden birgünü, bir pakete sarılı olsun. Açılınca, içinden hiç beklemediği güzel bir haber çıksın. Bu gün üçyüzaltmışbeş'ten herhangi biri olsun. Öylesine bir pazartesi, arkaya kavuşturduğu ellerinde, unutulmaz bir salı saklasın. Öyle tahmini mümkün olmayan birşey olsun ki bu, hayatın zekasını anlatsın.

Bir hayali gerçek olsun. Bir hayale gözünü yumsun. Peşinden koşup, onu sobelesin. Hayalini kendinden saklamasın. Bir çizgi filmde olduğunu, herşeyin mümkün olduğunu unutmasın.
Bu duayı okusun. Kendi sesiyle duysun. Duası gerçek olsun.
Her kelimesine şükretsin. Tek satırına nazar değmesin. Amin. :)
(Alıntı)

VAN ALAKÖYDEYDİK...

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Sat, 17 Dec 2011 19:25:00 +0000

Van Depremi olduğu günden bu yana o soğukta hiçbirşeyi olmayan evleri eşyaları hayatları o kerpiç yıkıntıların altında kalmış insanlar için birşeylr yapmak istiyordum. Dualarım kabul oldu ve İstanbul Yardım Grubu sayesinde ben de Van için oradaki canlar için birşeyler yapabildim. Artık ben de İYG gönüllüsüyüm.

Alaköy'e şu ana kadar 5 tır malzeme gitti, yakında yıkılan okul ek binası, cami ve sağlık ocağı inşaatları başlayacak. Ama hepsinden önemlisi artık oradaki çocukların yüzü gülüyor. Hayatta insanı en çok mutlu eden şey bir başkasının yüzünde minicik de olsa bir gülümseme oluşturabilmekmiş. Hepsi birbirinden değerli gönüllü arkadaşlarıma ve İstanbul Yardım Grubu'na bana bu mutluluğu yaşattıkları için ve oradaki insanları unutmadıkları için çok teşekkür ederim.

İlk önce kurban bayramında ekip olarak gittiğimiz ve 3 gün kaldığımız Alaköy'e son gidişimizde çekilen videoyu buradan izleyebilirsiniz.

İstanbul Yardım Gurubu kurucusu Sn. Osman Çarmıklı'nın Alaköy ve bizlerin görüntüleri eşliğinde 5N1K'daki programına da bu linkten ulaşabilirsiniz. 12:42 den itibaren ben de varım görüntülerde. Elimde kürekle ne yaptığımı soracak olanlar için :) Bayrak direği için çimento kardık onu taşıyorum.

ŞEHİTLER ÖLMEZ VATAN BÖLÜNMEZ

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Thu, 20 Oct 2011 19:27:00 +0000

24 subay 24 askeri araçtan indi boğazları düğüm düğüm. Yanlarında sağlık görevlileri. Ellerinde 24 Türk Bayrağı. 24 fakir evin kapısını çaldılar içleri titreyerek. Evlatlarından günlerdir haber alamayan, elleri yüreğinde bekleyen anneler, babalar, kardeşler açtı kapıyı. Çığlık doldu, acı doldu 24 şehidimizin evi, ailelerinin yürekleri...

Ve televizyonlarda bir askeri tören bile yapılmadı.İzletmediler, izlettirmediler bize şehitlerimizi. Sakladılar... Galeyana gelmeyelim diye. Bu fotograf ise eski Şehitlerimizden, canlarımızdan birinin. SÖZ BİTTİ...

EN SEVDİĞİM SALATA

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Sat, 15 Oct 2011 17:48:00 +0000

Adana'ya gitmeden nerede ne yiyeceğimin listesini yapıyorum mutlaka. Orada kısıtlı geçirdiğim zamanımın hiç bir anı boşa gitmesin istiyorum. Özlediğim her lezzeti tadayım herkesi göreyim her yere gideyim derken zaman su gibi akıp gidiyor.

Yazın gittiğimde annemler haydi balık yemeye gidelim dediklerinde planlarım sekteye uğradığı için isteksizdim biraz. "Karadeniz dururken Adana'da ne balığı" dedim artı benim canım kebap istiyordu. Ama fotoğraftaki salataları görünce ne kebap aradı gözüm ne başka bir lezzet. Balık da güzeldi ama salatanın yanında eşlik etti sadece.

Aslında çok farklı bir şey yok içlerinde. Ama kullanılan her şey taze ve doğal olunca lezzet katlanıyor. Yukarıdakinde normal mevsim salata dışında sadece nane yaprakları var.Aşağıdaki salatada ise bolca roka, az domates, ince kıyılmış sarmısak ve üzerine gezdirilmiş nar ekşisi var.

Özellikle roka salatasını balığın yanına değişik bir lezzet arayanlara mutlaka öneririm.

BERİL'İN 2. DOĞUMGÜNÜ

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Sun, 02 Oct 2011 18:37:00 +0000

Pegasus'un kampanyaları sağolsun 3 ay önceden 25 TL'ye :) aldığım biletlerle gittim geldim Adana'ya. Gece gittiğimde Beriş uyuyordu. Kardeşimin eşi yerini bana verince gece ben anne ve kızı ile uyudum. Sabahın köründe beni yanında görünce "Eşla teyjem gelmiş Elegliden" dedi ki şok oldum nasıl bu cümleyi kurabildi minicik velet diye...Sonra annesi babası uyudu biz yeğenimle birbirimize doyduk.

Kahvaltı sonrası hep beraber balonları şişirdik ve salonu süslemeye başladık. Beril'in heyecanı muhteşemdi. Sürekli "eğlence başlasınnnn" diye zıp zıp zıplıyor şarkı söylüyor bir salona bir oturma odasına koşup duruyordu. Mutlu suratı aşağıdaki resimde görebilirsiniz :)

Türk Bayrağı delisi olduğu için salonun bir tarafını bayraklı balonlarla, diğer tarafını da minik renkli balonlarla süsledik. Benim geçen yıl aldığım süsleri kardeşim kaybettiği için süs olayını çok abartamadık... Olsun böyle de sade ama güzel oldu.

Bu arada bir yandan da annemin yaptığı patlıcan salata ve Adana usulü sarmısaklı köfteleri hazırlayıp masaya koyduk. Halası muhallebili şeftali jöleli pastasından yapmış babaannesi de börek getirmişti. Çeşit sayısı az am miktarı fazla olduğundan bol bol yetti.

Doğumgünü pastasını kardeşim şeker hamurunu pek sevmeyen misafirler yüzünden Köse'den ısmarlamış. Geçen yıl İlkay teyzesinin yaptığı pasta kadar güzel ve özenli olmasa da Beril bayıldı. "Mun (mum) koyun üflicem" diye dolandı durdu ortada .

Sonra minik hanımı yıkadık elbisesini giydirip saçlarını taradık. Biz de misafirleri beklemeye başladık.Aşağıda Annemin kucağındaki sabırsız bekleyisi görülüyor :)

Kuzenleri halaları akrabalar arkadaşlar derken 30 kişiye yakın insanla beraber kutladık kuzumuzun 2. yaşını. Gelen herkesin elini öpüp başına koydu minik böcüğümüz. Büyüdüğünü bir kez daha gösterdi. Hep bir ağızdan İyi ki Doğdun Beril diye şarkılar söyledik.

Sonra alkışlar eşliğinde pastasına üfledi.

Pasta faslından sonra hediyeler açıldıkça bizimkinin ağzı kulaklarına vardı. Bir dolu yeni cicisi ve oyuncağı oldu.

En çok da Ramazan Abisi'nin aldığı mikrofonlu orga bayıldı. Şarkı söylemeyi zaten çok seviyor tüm hünerlerini gösterdi gelenlere. İstiklal Marşından Ezan'a kadar çok geniş bir repertuara sahip olduğundan başımızı şişirdi ama olsun :) Resimdeki de benim hediyem. Hem mıknatıslı yazı tahtası hem de kalemle çizim yapabiliyorsun. Ertesi gün de bununla oynayarak geçirdi.

İki günlüğüne de olsa ailemin ve Beril'in yanında olmak ve bu güzel günü paylaşmak çok güzeldi. Daha nice güzel günleri mutlu anları beraberce geçirmek ve hep mutlu olman dileği ile güler yüzlü güzel yeğenim benim.

Allah yüzünden gülümsemeni içinden Bayrak,Vatan, Millet ve Atatürk sevgisini hiç eksiltmesin inşAllah.

BERİL İKİ YAŞINDA

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Thu, 29 Sep 2011 13:49:00 +0000

Evet benim tatlı böcük fittirik yeğenim Beril artık 2 yaşında kocaman bir kız oldu :) İlk resim burada. Fotoların geri kalanı ve ayrıntılı yazı haftasonu ...

NEREDE KALMIŞTIK?

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Sat, 10 Sep 2011 19:40:00 +0000

En son aylar önce evlilik yıldönümümüzde tek cümlelik bir post yazmışım. O da bir cümlelik. Ve bu yazıma bile yorum yapan dostlara çok çok teşekkürler.

Yaklaşık 7 aydır şehirlerarası otobüsle işe gidip geliyorum. Ev Ereğli-iş Düzce'de ve işyerinde blogları ziyaret şansım malesef yok. Eve geldiğimde uyumadan önce tüm işlerimi halledecek sadece 3 saatim kaldığı için fırsat bulup da bloglarınızı dolaşamıyorum. Sizleri çok özlüyorum. Sanırım biz İstanbul'a dönene kadar da bu böyle devam edecek.

Tembelleştim mi yazma konusunda? Aslaaa. Yazmak benim hayatımın çok çok önemli bir değeri ve bunu bırakmam mümkün değil. Otobüste okuması kolay olduğu için sürekli twitterdayım. 3186 kişilik harika bir follower grubum var. Onlarla yazışmasam şimdiye kafayı yerdim herhalde. Sayelerinde yolun uzunluğunu hissetmiyorum bile.Bir çok insanın dayanamayacağı bir şeyi eğlence haline getirebildiğim ve mutluluğu hala içimde taşıyabildiğim için kendimle gurur duyuyorum.

Bunun haricinde hayat güzel gidiyor. Yeğenim Beril büyüdü.Haftaya 2. yaşgününü kutlayacağız ve ben de Adana'da olmak için biletimi aylar önceden ayırttım. Veeee asıl güzel haber bir yeğenim daha geliyor. Diğer kızkardeşim Aslı da 5 haftalık hamile.İnşAllah o da sağlıkla bebeğini kucağına alır. Ve de bebek isteyen herkes bu mutluluğu tadar umarım.

Hani yıllar önce leyleği havada görmüştüm ya, bu yıl yine uzun uzun baktım göç eden leyleklere. Seyahat olayını seviyorum ve devam etsin istiyorum :) Fırsat buldukça Adana'ya haftasonu kaçamakları yapıyorum, Ereğli ve çevresini keşfediyorum, yeni arkadaşlar ediniyorum, yeni lezzetler tadıyorum, balkonumun muhteşem manzarasının tadını çıkarıyorum.Veeeee....

Yeni postlarda görüşmek üzere blog dünyasına tekrar MERHABA diyorum.

VAYY 4 YIL OLMUŞ :)

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Thu, 14 Jul 2011 19:17:00 +0000

Neyin mi 4 yılı :) Blog sayfamın en altına bakın lütfen :)

EV HEDİYESİ

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Tue, 14 Jun 2011 18:31:00 +0000

Kızkardeşim ve eşi bir kaç hafta önce minik yeğenimle beraber yeni evlerine taşındılar. Her ne kadar evdeki eşyaları götürülürken Beril'in morali bozulsa ve ağlasa da yeni evdeki avizeler ve etrafında yanan mavi led ışıklar moralini çabucak düzeltti. Şimdi evini keşfetmekle meşgul...

Evin ilk yatılı misafiri ben oldum. Böyle yeni ev alanlara evlenenlere gerekli gereksiz bir dolu hediye alınır ya; işte onu yapmak istemediğim için kardeşime sordum. Onun ihtiyaç listesinde saydıklarından birisini de ben almış oldum.

Resimdeki Primanova'nın (resim alıntıdır) Alize model Banyo Takımı. Kardeşimin gri-siyah tonlarındaki banyosuna ve koyu füme lake banyo dolabına çok çok güzel uymuş. Uymuş diyorum çünkü ben görmedim. Fiyatı en uygun E-Bristol diye bir internet sitesinde buldum. Bulmaz olaydım. 14 günde Antep'ten Adana'ya gidemedi şuncacık hediyem. Bir İstanbuldan yolluyoruz dediler bir Gaziantep'ten. Bir çizik var değiştiriyoruz dediler bir üreticiden temin edilemedi. Her aradığımda farklı bir kadınla konuştum ve hepsi de "Aaa bugün yolluyoruz onu merak etmeyin" diye cevapladılar. Ama bir türlü gitmedi hediyem. İlk taksidi kredi kartımdan çekildi biz hala hediyenin ulaşmasını bekliyoruz. Kardeşimle ve E-Bristol ile telefon konuşmalarımız nerede ise hediyenin fiyatına geldi. Ve sonunda müjdeli!!! haberi bugün aldık. Hediyem bugün itibarı ile banyodaki, E-Bristol ise asla alışveriş yapılmayacak siteler listesinde 1. sıradaki yerini aldı.

BAHARINI YÜREĞİNDE TAŞIMAK...

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Wed, 18 May 2011 20:55:00 +0000

Kendi baharını yüreğinde taşımalı insan. Ne olursa olsun, hangi şartlarda yaşarsam yaşayayım, baharımı içimde taşıdığım sürece hiçbirşeyin, hiçkimsenin, hiç bir şartın beni yıpratamayacağını, üzemeyeceğini 35 yaşımdan sonra farkettim. Geç oldu ama güzel oldu :)

Bazıları her çözüme bir problem, her durumda şikayet edecek birşeyler bulur. Ben problemlere çözüm bulmayı, ve bulduğum çözümlerle mutlu olmayı tercih ediyorum.Üstelik bu sadece beni değil çevremdekileri de mutlu ediyor. O zaman mutluluğum katlanıyor, ben de kanatlanıyorum :)

Bildiğiniz gibi evim Ereğli'de, işim ise Düzce'de. İşe gitmek için her sabah şehirlerarası yol yapıyorum. 4 ay önce bu işe ilk girdiğimde herkes "amaan o yola nasıl dayanacaksın, 2 gün sonra bıkar işi bırakırsın" dedi. İtiraf edeyim önceleri sabah 5'te uyanmak, akşam 7'de eve gelmek zor geldi. Sonra her şey gibi buna da alıştım. Ve tadını çıkarmaya başladım. Bu süreçte en etkili olan şey ise yol manzaramdı.

Ereğli'den Düzce'ye giderken önce uzuuuun bir sahilden denizi izleyerek yol alıyor otobüsüm. Sonra ormanların yeşillerin içinden kıvrıla kıvrıla giden dağ yoluna vuruyor kendini. Manzaraları izlerken sandviçim ve çayım eşlik etti bana. Bir de I-phone'um.Ve ben 4 aydır bu yolun hemen hemen her halini gördüm, çoğunu da resimledim.İşte o resimlerden bir demet...

Güneşin doğuşunu da gördüm ...

Batışını da...

Sislerden önümü göremediğim de oldu...

Karlarla kaplı yollarda bu doyumsuz manzarayı izleyip işime saatlerce geç kaldığım da...

Baharın gelişini, ağaçların yeşillenmesini de izledim gün be gün...

Ve dışarıdaki mevsim ne olursa olsun elimde I-Phone'um, önümde çayım ve sandviçim, ve YÜREĞİMDE KENDİ BAHARIM oldu.Yüreğinize BAHARLAR gelmesi dileği ile. :)

CANIM ANNEM...

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Sat, 07 May 2011 20:43:00 +0000

"Anneni daha sık anımsıyorsan hatta anlıyorsan..." Ne kadar da anlamlı bir şarkıdır...Hele de benim için...

Annemi yıllarca anlamadım.Yıldızlarımız hiç barışmadı. Evin hırçın, sorulunca "Ben babamı seviyorum, annemi sevmiyorum" diyebilen kızı idim önceleri. Sonra 30'lu yaşlarda anladım ki annem bambaşka. Emekleri, koşulsuz sevgisi, güleryüzü, ilgisi. Öğretmen babamın peşinde o köy senin bu köy benim çeşmesiz, elektriksiz, ocaksız evlerde hiç bir şeyimizi eksik etmeden tertemiz pırıl pırıl yetiştirdi bizi. Yıllarca espri konusu olan "Ben okumadım. Ama siz okuyacaksınız. Halımı satar yine sizi okuturum" sözleri şimdi anlam kazandı. Neyse ki geç değil, artık her fırsatta sevgimi ve minnettarlığımı gösteriyorum ona. Şimdi o kocaman kalbi ve tüm sevgisi ile torununu büyütüyor :) Buradan hem yaptığım tüm saçmalıklar için özür diliyor, hem de nice torunlar diliyorum. Ve de anneler gününü kutluyorum. :) Canım annem ANNELER GÜNÜN KUTLU OLSUN...

PS: Fotograftaki pasta annemin 60. yaş günü pastası ve o pasta üflenirken benim akıllanmam için dua edilmiş :)))

23 NİSAN KUTLU OLSUN...

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Sat, 23 Apr 2011 12:53:00 +0000

Çocuklarımıza bu bayramı, bize Ulusal Egemenliği hediye eden Ulu Önder Mustafa Kemal ATATÜRK'e saygı sevgi ve en içten teşekkürlerimle bayramımız kutlu olsun...

BU TAKVİM SAYFASI 36 YAŞINDA :)

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Mon, 21 Feb 2011 20:30:00 +0000

Ve tabi ben de :)

38 YIL

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Sun, 20 Feb 2011 15:46:00 +0000

38 yıl bir adamı sevmek. Ve 38 yıl boyunca onun tarafından sevildiğini bilmek. Ne güzel. Ve bundan 7 yıl önce, verilen onca emeğe, hastahane köşelerinde geçen 6 yıla rağmen sevdiğin o adamı kaybetmek. Ne acı.

Bugün annemle babamın evlilik yıldönümleri. Babam, Diyarbakır'ın bir dağ köyünde, ahırdan bozma odasında günlüğüne yazmış "Bir gün evlenebilecek miyiz acaba?" diye.Umutsuzmuş o günlerde. Hayalleri gerçek olmuş sonra. Evlenmişler. Hep mutlu gitmemiş evlilikleri, kavgalar da olmuş tartışmalar da. Güzellikler de. Ama son noktayı son nefesinde "Seni seviyorum diyerek" koymuş. O " seni seviyorum" silmiş tüm kötü anıları geride güzellikler kalmış.

Ve ölümünden sonra ilk evlilik yıldönümlerinde babamın ona yazdığı bir notu bulmuş annem. Zamanın ötesinden gibi yazılmış bir not. Bir yıl önce yazılan, ama babam kaybettiği için bulamayıp yenisini yazdığı notu, bir yıl sonra çamaşır makinasının arkasında bulmuş.Tam da kocası olmadan geçirdiği ilk evlilik yıldönümünde. "Seni seviyorum güzel hemşirem benim. İyi ki varsın iyi ki evlendik seninle" yazan.Sanki biliyormuş gibi benim yolladığım bir sepet gül gelmiş notu bulduktan bir kaç dakika sonra. Aradığında hüngür hüngür ağlıyordu annem. Bir kez daha anladık o gün insanlar ölse de sevgiler ölmüyor ve sevdiklerimiz bir yerlerden hala izliyorlar, ve sevmeye devam ediyorlar bizi.

Evlilik yıldönümünüz kutlu olsun canım annem ve rahmetli babam. Herkesin sizinki kadar uzun süren böylesi büyük bir sevgiyi yaşayabilmesi dileği ile.

YİNE YENİ İŞ

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Sat, 12 Feb 2011 14:35:00 +0000

Bir aya yakın olmuş yazmayalı. Yorumlara da cevap yazamadım. Malum iş arama çalışmalarına devam ediyordum. Güzel tesadüfler gelişti ve en sonunda kendime yeni bir iş buldum. Anlaşmayı yaptıktan sonra kendime 1 hafta izin verdim. Adana'ya gidip ailemle sevdiklerimle ve en önemlisi yeğenim Beril'le vakit geçirdim 1 hafta boyunca. Pillerimi şarj ettim ve sonra gelip 1 Şubat'ta işime başladım.

Bu seferki işyerim Düzce'de. İstanbul'a giden ilk otobüse yetişmek için sabah 5 te uyanmam gerekiyor. Neyse ki erken kalkmayı seviyorum. Saat 6 otobüsüne biniyorum. Kahvaltımı yapıp filmimi izledikten sonra saat 7.30 da otobüsten inip işe başlıyorum, akşam 5' e kadar oradayım. Evime gelmem 8 'i buluyor. Zor. Ama bu keyif almamı engellemiyor işimden de yolculuktan da. Sabah denizin üzerine düşen ilk ışıkları ilk ben görüyorum. Kimi zaman da yunusları. :) Fabrikadaki odamın penceresinden güneşin çimenlerin üzerindeki kırağıları çözüşünü de ilk ben izliyorum. Ve her gün yeni birşey öğreniyor olmak motive ediyor beni. Diğer işyerindeki sıkıntılı durumdan sonra burada da bir sıkıntım var ama görmezden gelmeyi tercih ediyorum. Bakalım sonuç ne olacak hep beraber göreceğiz.

Bu süreç içerisinde değil yeni yemekler yapmak çoğu zaman akşam yemeğini salata türevi ya da hazır şeylerle geçiştiriyoruz. Ama bloğuma yazmak için çok çok hevesliyim bekleyin yeni yazılarımı :)

BÜLENT'İN YERİ'NDE PİDE YEMEK LAZIM...

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Wed, 19 Jan 2011 22:01:00 +0000

Bir iş görüşmesi için Düzce'ye gittiğim bir gün. Ekim Ayı hava harika. Düzce'den Ereğli'ye dönüş yolu aynen böyle. Sağlı sollu o kadar güzel ki. Yemyeşil. Virajlar olmasa da doya doya bakabilsem diyor insan.

Sonra birden o yemyeşil yolun sonunda masmavi Karadeniz görünüyor.Akçakoca Ereğli yol ayrımı burası. Sonrasında yolun solunda denizin hemen kıyısında bir tabela görünüyor. Bülent'in Yeri diye. Dışarıdan minicik bir dükkan gibi görünse de içerisi uzuuun bir salon. Sonrasında cam bir balkon ve bu harika manzara çıkıyor karşınıza.

Ve de muhteşem pideler. Böyle harika bir manzara eşliğinde böyle lezzetli pideler için adres ve telefon en aşağıda ıslak mendilin üzerinde.

Pidenin üstüne tatlı yemek isterseniz nefis görünümlü künefeleri ve fındıklı sütlaçları var ama ben diyabet hastası olduğum için yemedim.

Karadeniz yolunda güzel bir durakta hoş manzara eşliğinde güzel, bol malzemeli bir pide yemek için Bülen'tin yerini öneririm.

YENİ YILDA YENİ İŞ DERKEEEEN?

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Fri, 14 Jan 2011 19:08:00 +0000

Yeni yıl ile birlikte bir de yeni bir iş girdi hayatıma. Bugüne kadar aldığım en güzel iş tekliflerinden birini aldım yılbaşından önce. 3 hafta üstüste İstanbul'a çağrıldım. Kar yağarken, yağmurda, çamurda atladım gittim taa Ereğli'den İstanbul'a. O kadar güzel bir teklifti ki, öyle sözler verilmişti ki bana, hafta içi İstanbulda hafta sonu Ereğli'de olmayı, eşimi sadece haftasonları görebilmeyi bile kabul ettim. Nasıl olsa o da gelecekti bir kaç ay sonra İstanbul'a. Ve ben de o gelene kadar misafirhanede ya da arkadaşımda kalacaktım.

İşin en kötü yanı öğrencilerimi bırakmak olacaktı.Okuluma yerime yeni bir öğretmen bulununcaya kadar da ayrılmadım işimden. Tek tek vedalaştım öğrencilerimle. İtiraf ediyorum evime gelirken gözyaşı döktüm biraz. Ve sonra yeni yılın hemen sonrasında topladım bavulumu, eşyalarımı ve yeni işime başlamak üzere gittim İstanbul'a. Bin bir hevesle ve çalışma azmi ile.

Ve...Başladığımın 4. günü ayrıldım işimden. Bana verdikleri sözleri tutmayan, her konuda kıvırtan, kurumsallı ğın yanından bile geçmeyen bir şirkette daha fazla durmam da mümkün değildi zaten. Başka bir ülkede olsa hukuki yaptırımı olurdu bana yapılanların ama malesef Türkiye'de böyle bir şansım yok. Ve şimdi onların yaptıkları yüzünden öğrencilerimden ve eski işimden de olmuş bir vaziyette evimdeyim.

Tek tesellim. Çıkarken de şirket sahibine söylediklerim."Ben yeni bir iş bulabilirim ama onlar kendilerine yeni bir karakter ve vicdan bulamazlar. "

Şimdiiiiii... Nerede kalmıştık :)

2011 GELDİ, HOŞ GELDİ :)

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Sat, 01 Jan 2011 20:11:00 +0000

Bu tarz günlere çocukken çok özel anlamlar yüklüyordum. Ailemle ve kuzenlerimizle geçirdiğimiz eğlenceli, kalabalık ve sabahlara kadar tepindiğimiz günlerdi yılbaşları eskiden. Ama son yıllarda yeni yıl benim için bir önceki ylın muhasebesinin yapılıp, yeni kararların alındığı ve takvimdeki rakamların değiştiği bir güne dönüştü. Tabi bu düşünce yine de yılbaşı gecesi evde özel hazırlıklar yapmama engel değildi :) Eşimin nöbet sonrası yorgunluğu ve benim yeniyıl sonrası yeni işime başlayacak olmam nedeni ile (bunu ayrıca anlatacağım) bu yıl evde başbaşa kutladık 2011'in gelişini. Tek yıllar iyidir diyerek hadi bakalım diyoruz 2011 'e :) Ne marifetin varsa dök ortaya da geçmişteki sıkıntıları unuttur balık burçlarına :)

Akşam menüsünü hazırlarken Lezzet Yağmuru bloğunun sahibesi sevgili Seval Abla arayıp bize yılbaşı gecesi için birşeyler hazırladığını söyledi. Seval Abla'yı şu yazımda anlatmıştım. Dünyalar şirini düşünceli ablacığım daha bir kaç gün önce merdivenden düşüp yaralandığı halde, ayakta durması kendisine acı vermesine rağmen sağolsun uğraşmış bir dolu güzel şey hazırlamış bizim için. Ben zaten ana yemekten çok mezeleri seven bir insan olduğum için tüm gece onun yaptıklarından otlandım.

En sevdiğim tariflerinden olan pırasalı börek malesef eve gelir gelmez bittiği için resmini çekemedim. Eşimle bana özel yapılmış bu güzel kalpli pasta ise çok şık ve lezzetli idi.

Havuç tarator eşimin en sevdiği mezedir. Dibini sıyırdı :) Azıcık da ben yiyebildim.

Ve şahane bir lezzet çerkez tavuğu. Bir de süslemiş üzerine gül yapmış. Bayıldım tadına da görüntüsüne de.

Yemekten sonra çayımıza eşlik eden zencefilli ve portakallı nefis kurabiyeler. Ortadaki bebiş bizim için yeni yıl dileği imiş :) Kalpler de eşimin ve benim kalplerimiz :) İkisini de hain bir balık olarak ben yedim.

Tembellik ve yorgunluktan kendi yaptığım yemeklerin resmini çekemedim.Seval Ablacığım yaptığın tüm güzellikler ve emeklerin için çok teşekkür ediyorum. Herşey birbirinden güzel ve lezzetli idi. Yeni yılın tüm dostlarıma , aileme ve bana dilediğimiz tüm güzellikleri getirmesi dileği ile...

KOLİDEN ÇIKANLAR :)

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Mon, 27 Dec 2010 20:37:00 +0000

Aslı'nın yolladığı kocaman koli Pazar günü elime geçti. Tıpkı üniversitedeki gibi heyecanlandım. Açınca da mutluluktan uçtum. İnsanın kendisini düşünen sevdiklerinin olması ne güzel. Yolladığı bir dolu lezzetli şeyin arasında en sevdiğim reçel olan kabak reçeli ve humus tozu en hoşuma gidenlerdi.

Kabak reçeli Adana ve Antakya'da farklı usülle yapılır. Helvacı Kabağı önce kireçli suda en az 6 saat bekletilir. Sonra şekerli su ve limon ile kaynatılır. Detaylı tarif için Sevgili Çocukla Çocuk'un sitesine bakabilirsiniz. Dışı çıtır çıtır içi yumuşacık çok farklı bir lezzettir. Antakya'da özel dükkanlarda üretilir. Lokantalarda üzerine tahin ve ceviz serpilerek servis edilir. Ölümcül bir lezzettir. İşte sevgili kardeşim ve eşi de benim çok sevdiğimi bildiklerinden koca bir kutu kabak reçeli yollamışlar. Tip 2 diyabet olduğum için azar azar yiyorum. Neyse ki dolapta uzun bir süre saklanabiliyor.

Bu da benim çok sevdiğim mezelerden humusun tozu. Öyle tek tek nohutlarla falan uğraşmaktansa böylesi daha pratik geliyor bana. Kaynar su, tahin ve limon suyu ekliyorum. 5 dk'da gayet lezzetli humusum hazır. Bu tozu Antakya Uzunçarşı'da ve Antakya marketlerinde bulabilirsiniz.

MEMLEKETTEN KOLİ GELİYOR...

noreply@blogger.com (Esin (Huysuzbalık)) — Fri, 17 Dec 2010 20:56:00 +0000

Üniversitede okurken ilk 3 yıl yurtta kaldım. En büyük eğlencem, sevinç kaynağım Adana'dan gelen kolilerdi. İçerisinden ne çıkacağını bilmediğim, her defasında beni sevince, çoğunda da hasret gözyaşlarına boğan koliler. Neler gelmezdi ki. Canım annemin elinden içli köfteler, sarmalar, dolmalar, köy peyniri, tavuklu pilav, Adana usulü kabak reçeli, meyveler, Adana'da unuttuğum giysiler, kitaplar, babamdan ve annemden simli yeniyıl kartları, kızkardeşim Aslı'dan kendi çizdiği resimlerle süslü uzuuuun uzun mektuplar. O mektupları hala saklıyorum hatıra kutumda.

Annem düzen konusunda o kadar mükemmeldir ki kolide 1 mm bile boş yer kalmaz, her alanı mutlaka değerlendirirdi. Hatta bir keresinde yurtta çay yapmam için gönderdiği çaydanlığın alt kısmına sokuşturulmuş bir tişört, demliğinin içerisinden de bir Trabzon hurması çıkmıştı da uzun bir süre annemle dalga geçmiştik ailecek :)

İşte bugün kızkardeşim Aslı bana Antakya'dan bir koli yollayacağını söylediğinde de tıpkı o günlerdeki gibi sevinçle çarptı kalbim. İçerisinden ne çıkar tam olarak bilmiyorum. Koli olayının en güzel yanı da bu bence. Hevesle ve merakla bekliyorum :) Ne dersiniz şekildeki gibi bir şey mi çıkar acaba :)