ELMA-ARMUT-ÜZÜM

Birkaç haftadır bloğa yazı yazamıyorum. Hayal kırıklığımın, üzüntümün geçmesini bekledim yazabilmek için. Bu süre içerisinde "kurdeşen dökmek" deyiminin ne anlama geldiğini öğrendim ve anladım ki vücudumuz üzüntülere düşündüğümüzden çok daha fazla tepki veriyormuş.  

Hani ben KPSS'ye deli gibi çalışıyordum ya. Aylarca emek verdim ya. İşte geçen hafta tüm bu emeklerimin boşa olduğunu öğrendim. Kaybettiğim diplomamı almak için  sahurdan hemen sonra İstanbul'a yola çıktım. 4 saat araba kullandıktan sonra tüm gün okulda, orda burda koşturdum. Ve bir hafta sürecek işi bir günde bitirip diplomamı alıp sevinçle iftarda Ereğli'ye döndüm. Yine 4 saat araba kullanarak. Evime geldim, başvurumu yapmak üzere heyecanla bilgisayarımı açtım ve DANNNN...  Bizim bölüm mezunları artık Bilgisayar Öğretmeni olarak alınmıyormuş.

Hikaye şöyle. Üniversite sınavında çok istediğim Elektronik ve Bilgisayar Öğretmenliği'ni kazandım. Bir sevinç bir sevinç.  İlk seneler normal geçti. Sonra 3. sınıfta  tercih bile etmeden Haberleşme anabilim dalına atılıverdim. Onca itiraz onca tartışma işe yaramadı, hak kaybımız olmayacağı söylendi. Ve okuldan Elektronik ve Haberleşme Öğretmeni olarak mezun oldum. Kısaca elma olarak girdiğim okuldan armut olarak çıktım.

Ve işte yıllardır Armutları da Bilgisayar Öğretmeni olarak alıp kabul eden MEB bu yıl bundan vazgeçmiş. Yaşasın elmalar, kahrolsun armutlar demiş. Bana da burada üzüm gibi üzüm üzüm üzülmek düşmüş.

Kendimi toplamam, "bunda da bir HAYIR vardır" diyip CV' mi hazırlamam ve yeniden özel söktörde iş başvurularında bulunmaya başlamam bir iki günümü alsa da vücudumdaki kabarıklıkların geçmesi uzun zaman alacağa benziyor.